8, ఏప్రిల్ 2016, శుక్రవారం

*************ఎన్నటికి కరగని కల*****************
రతీదేవిని తలపించే ఆమెను చూసిన వేళ మదిలో మన్మధ హేల..
రమణి వయ్యారాల సిరులను దోచుకోవాలనుకునే...మరుల గోల..
రమ్యమయిన తలపులలో విహరింపజేయు విరహాగ్ని లీల..
రక్షణ కోల్పోతుందని యవ్వనం.. అలజడులపడు టేల...
రత్నాలు..మణిపూసల హారాల సింగారాలు దాగినవి ఆమె చిరునవ్వుల ..
రవి కిరణాల వలె స్పృశించు చూపులతూపుల కన్నుల..
రజిత మయమే ... ముఖారవిందపు వెన్నెల ..
రక్కసి అయి కాలం ..గడవకున్నది..క్షణం యుగమై...ఏల...
రజనీకరుని కరుణయున్నను...ఆమె హృది కరుగకున్నదేల..
రంగులమయమయిన వలపుల కలయికలతో జీవితం అవుతుంది ఎన్నటికి కరగని కల..!.
ఆత్మసంబంధం....
పతి పాదాలను సుతిమెత్తగా నొత్తగ సీత
ఆదమరిచి రాముడు
ఆలకించెనామె మనోగీతం
మౌనభాషయే...మనసులకలిపేది
మనుగడ వారిని విడదీయరానిది
అడవులనైనా..పొందితిరి ఆనందం
ఒకరిలొ ఒకరై ఒదిగినదా దగ్గరతనం....
ఆలుమగల అనురాగానికి
ఆయువు పట్టు ...ఆత్మ సంబందమే..
అని నిరూపించిన వారి అడుగు జాడలె..
సంసార సమరంలో ...అలవోకగా ఎక్కగలిగే..
పరమ పద సోపానాలు..!!
*శ్రీ రామా*
రామా...రామా..శ్రీ రామా..
కౌశల్యాసుత రఘురామా..
రవి వంశ తిలకా ..దశరధ రామా..
విశ్వామిత్రుని వెనువెంటను నడిచి
తాటకిని హతమార్చి.. యాగము గాచి
మునుల రక్షించిన దీనజనోద్దరా...
రామా...రామా...శ్రీ రామా...
అవని గర్బమున ..బోసినవ్వులతో..
కళ కళ లాడుతూ కనిపించెను ..అవనిజ సీత..
జనకుని ఇంట అల్లారు తనయి అయి..
అంతఃపురము నుండే రాముని
చూసిన జానకి మనమున
కలిగేనవే...అనురాగ భావనలు..
ఆ ప్రేమామృత ధారలకు..
రామయ్య చేతిలో వంగెను శివ ధనుసు ..
పెళ పెళ విరిగెను ....పూల వర్షమే కురిసెను ..
మనసంతా మాలగా చేసి
వేసెను రామయ్య మేడలో...సీతమ్మ
కల్యాణ వైభొగమే...సీతా రాముల కళ్యాణ వైభోగమే
ప్రతి ఇంట...రామ స్వరణమేనంట..
ప్రతి పెదవి పై...రామ నామమేనంట...
జాగతి అంతా...రామ మయమే నంట...
రామ..రామ..రామ రామ...
రామా.రామా..రామా రామా..
శ్రీ రామా...శ్రీ రామా..శ్రీ రామా...!!

5, ఏప్రిల్ 2016, మంగళవారం

సప్తస్వరాల సంగీతం.

సంగీతానికి స్వరాలు జీవాన్నిఇస్త్తాయి...
స, రి, గ, మ, ప, ద, ని,అను సప్త స్వరాలు..
రాగాల మిళితమై..మరో లోకానికి తీసుకెళతాయి...
సప్తగిరులపైన కొలువైనాడు శ్రీనివాసుడు..
సప్తాస్వాలరధమును.అధిరోహించి
ప్రపంచాన్నిఏలుతాడు సూర్యభగవానుడు..
సప్త గుమ్మాలను దాటుకుని
శేషశయనుడై ఉన్నాడు వైకుంఠవాసుడు...
భగవంతుని సన్నిధానంలో...
సప్తమంకి ఎంత పవిత్ర స్థానం ఉందొ..
ఆదైవాన్ని మదిలో నిలుపుకొని...ఆ చరణాల మ్రోలేందుకు...
సప్తస్వరాల క్రిర్తనలు...పూల దారులయినాయి...
యుగం మొదలు నుంచి...మాట పలుకే కాదు..
అది పదమై...పాదమై..పాటకు పల్లవైనది...
స్వరాల ఆలాపనల గీతాలై..చిరస్తాయిగా నిలిచాయి..
జానపదాలు..జావళీలు. జోలపాటలు..లాలిపాటలు..
కీర్తనలు, లలిత గీతాలు, యువళగీతాలు,
ఒకటేమిటి...ఎన్నోఎన్నెన్నో...మనలోమనకే..
శ్వాసలై స్వరీక రిస్తున్నాయి...జీవితాలను..
సెలఏటి గలగలలలోను...
పారే నిటి గులకరాళ్ళ చప్పుళ్ళలోను..
జలపాతాలగోరులోను...
హోరునవీచే గాలిలోనూ..
కుహుకుహురావాల కోకిల ఆలాపనలలోను..
చిట్టిపిచ్చుక కిచకిచలోను..
ఇలా ప్రకృతిలోని ప్రతి అంశంలోనూ..
స్వరాలుసరాలాడుతూ ఉంటాయి..
చంటిపాప నవ్వినా...ఏడ్చినా...
అదికూడా ఓమధుర స్వర గీతికే..
మనిషి బ్రతుకుపోరాటంలో..
మనసుకు కొంత స్వాంతననిచ్చేది..
ఒంటరితనంలో తోడై..అందరిలో...వినోదమై..
ఆహ్లాదానికి ఆహారమై...
ఆరోగ్య సూత్రమై...నిలిచేది సప్తస్వరాల సంగీతమే.!
**స్వయంప్రకాశితాలై**
అంగవైకల్యం అని వికటించిన చూపులతో చూసే వారే
మనో వైకల్యంతో....జీవితపు చివరి అంచులు చూడలేరు..
భగవంతుని నిర్దయకు బలైనా, ... అంధత్వం..
ఎదలో దాగిన ఆత్మవిశ్వాసాన్ని మాత్రం....
అణగారనివ్వదు ఏ క్షణం..
తాము చీకటిలో ఉంటూ..చీకటిని చీల్చుకొని...
మిణుకు ..మిణుకుమని మెరుస్తూ......
వెలుగు దారి చేస్తాయి..మిణుగురు పురుగులు..
ఇతరత్రా ఏ సహాయం ఆశించకుండా...
తమ గెలుపు కోసం ..ఓటమిని ఏమాత్రం లెక్కచేయక..
కనురెప్పల మాటున సప్తవర్ణాలు కదలాడుతున్నా...
ఎదురుగా అంతా నలుపు..అయినా భారమని తలవక....
బ్రతుకు దారిలో ముళ్ళని ఏరి అవతల పారేస్తూ...
గుడ్డివారని గేలిచేసే వాళ్ళకి జవాబుగా నిలిచే
ఆత్మ స్థైర్యాన్ని గుండె నిండుగా నిలుపుకుంటారు..
వారు మిణుగురులవలె..స్వయం ప్రకాశితాలై..!
అంగడి సరుకై.....
పురాణాలూ తిరగేసినా కనిపిస్తారు...
రాంబా ..ఊర్వసి...మేనకలు..
మహారాజుల కాలం నాటికెళితే..
దేవదాసిలుగా దర్శనమిస్తారు...
జమిందారీ గిరిలో..
బోగం సానిలుగా..ఊరికి దూరంగా..
అద్భుతాలను సృష్టిస్తూ ...
అనుహ్యమయిన టెక్నాలజీతో
అభివుద్ది పదంలోకి దూసుకెళుతున్నా...
అనేకానేక కారణాలు ..అమ్మాయిలను
కాల్గాళ్స్ గా మార్చేస్తున్నాయి..
అమ్మా అని పిలిపించుకుకోవాల్సిన అమ్మతనం
అంగడి సరుకై.....బేరాలకు తూగే తూకమవుతోంది...!!..
నీ కోసమే...
యవ్వనపు
ఉదయ కిరణాల తాకిడికి
ఉలికి పడి లేచి...
మది తలుపు గొళ్ళెం తీసి..
హృదయ ద్వారాల
వలపు వాకిళ్ళలో...
తలపుల రంగవల్లులను
తీర్చి దిద్దాను ..
ప్రియా..!!
హరివిల్లువై వస్తావా...
సప్తవర్ణాల దృశ్యమాలికవై..
వేఘమై వస్తావా..
చిరుజల్లుల తన్మయత్వమై ..
మెరుపువై వస్తావా...
మింటిచుక్కల మరిపిస్తూ..
చందమామవై వస్తావా..
వెన్నెలదారుల విహరింపజేస్తూ..
ఇలా..
ఆలోచనల ఆలంబనలపై ..
ఊహల లతలలో అల్లుకుపోతున్నా....
మరి..నీ కోసం..
నీ వెవరో...ఎలా ఉంటావో...
ఎమీ తెలియదు ..
కానీ...
నా తలపుల రంగవల్లులను
నీవొక్క సారి చూస్తే చాలు ..
నీ అడుగులో అడుగు వేస్తూ..
నీతో నడిచొస్తా..
నీ కోసమే..నే జీవిస్తా...!!