తెలుగు పూలతోట సమూహంలో నందనవనం చిత్రకవితా పోటీలో ..

అక్షరాలను అరగదీసి ఎదపలకపై దాచేసి
చదువులమ్మ వొడిచేరి జ్ఞానసంపదను దోచేసి
పల్లెపల్లెకు పోయి అక్షరసేద్యం చేస్తూ
అఖండమైన విజ్ఞానదీపాలను వెలిగిద్దాము ..!!

-సుజాత తిమ్మన

"మెట్టినిల్లు "

మొగ్గగామురుస్తూ పూవైవిరిసి కులికే ముగ్ధ
మూలమైన అమ్మానాన్నల మురిపాల ముదిత
మూడుముళ్లు వేసి వేలందించిన మగనితో
ఆశలపల్లకీఎక్కి సాగిపోతుంది ఆకాశమంత ఆనందంతో

అమ్మ పాలు పంచుకున్న అనుబంధం ఆత్మబలమై
ఆత్మీయతల ఆహారాన్ని అందించేది పుట్టిల్లయితే
అత్తమామల ఆదరణతో మైనపువత్తై కరిగే ..
అమ్మాయికి భర్తవక్ష స్థలమే తన మెట్టినిల్లవాలి !!

"రెప్పలు "

ఆకృతి దాల్చే అంకురాన్ని తన
గర్భంలో దాచుకునే అమ్మతనమే
కదూ! కంటి రెప్పలది ..

అమ్మ పేగుబంధంనుండి విడివడి
జన్మతీసుకున్న క్షణం నుండి
కనుపాపలను కాపాడుతూనే ఉంటాయి రెప్పలు

అలసిన తనువును సేదతీర్చ
కళ్ళని కప్పేసి మరోలోకపు
నిద్రమ్మ ఒడిలో కలలజోలలు పాడుతాయి రెప్పలు

మండుటెండలకు ఛత్రమైనట్టే
జడి వానల్లోనూ గొడుగులవుతూ
హోరుగాలుల దాడి జరగనీయవు రెప్పలు ..

బహిర్గతంగా తమ కృషికి భంగం
రానీయకుండా కంటి
పాపలను రక్షణ నిస్తాయి రెప్పలు ..
కానీ ...
చెదురుతున్న చూపులను
అదుపుజేయ రెపరెపలాడుతాయి రెప్పలు

ఆనందాతిశయాలతో పరవళ్లు ద్రొక్కే గోదారిలానో
లేక
వేదనాభరిత హృదయసంద్రంలో
కల్లోలమవు సంఘర్షణల ఉప్పెనలతో కన్నీళ్లు
చెంపల చేలను ముంచేస్తూ ఉంటే
అదుపుచేయలేక అసహాయమవుతాయి రెప్పలు ..

'సర్వేంద్రియానాం నయనం ప్రధానం ' అన్న
సూక్తిని నిక్షిప్తం చేసే నిదర్శనమే రెప్పలు ..!

ఎదురు చూపుల దారిలో..

ఎదురు చూస్తుంది
చకోర పక్షి
స్వాతి వాన చినుకుకై

జల జలా రాలాయి
వర్షపు చినుకులు
మండుటెండలను
కప్పేస్తున్న మేఘాలను
చీల్చుకుంటూ

ఎంత సంబరమెంత
సంబరమో ...
రెక్కలల్లారుస్తూ
చకోరానికి
ఒంటికాలి విన్యాసాలే ...

అలల పై తేలుతున్న
ఆల్ చిప్పలు
అలవోకగా ఆ
చినుకులను పట్టేసి
కడుపులో దాచుకుని
పోయాయి సంద్రమడుగుకు

ఆనందంలో ఒళ్ళుమరచిన
పక్షి నిజం తెలుసుకునేంతలో
ముత్యాలయిన స్వాతి చినుకుల
చూస్తూ మురిసిపోతున్నాయి
ముత్యపు చిప్పలు ...

చకోరం కంటివెంట
కన్నీటి చుక్కలు
ఎదురు చుపుల దారిలో
తిరిగి చిక్కుకున్నాయి ....!..
*****

ఆకలంటే తెలియని ఆకతాయి
అడుగున్నర బుజ్జాయి

అమ్మానాన్నల ప్రేమను
దోచిన గడుగ్గాయి

తనదనుకున్నది ఇతరులకి
ఇవ్వాలనుకునే ప్రేమమయి

పావురాలతో చెలిమి చేస్తూ
పరవశించే స్నేహమయి ...!!

భారత స్త్రీ "

బ్రహ్మ చేతిలో బొమ్మగా రూపుదిద్దుకుని
పుడుతుంది అమ్మాయిగా ..
మొదటి శ్వాసలో కేరుమన్న క్షణం నుండి
ఆహా ఆడపిల్లా ..ఓహో ఆడపిల్లా .అనే
చురుకు మనిపించే చూపులలో చిక్కుకుంటూ
ఉన్నత విద్యలెన్ని అభ్యసించినా
ప్రకృతి పరంగా అసహాయ అయినా అతివ
రాబందుల వంటి కామాంధులకు
బలి అవుతూనే ఉంది ..

కుటుంబ వ్యవస్థలోను మగువ ఓ
మైనపు వత్తి వలె తానూ కాలుతున్నా
వెలుగులు పంచుతూనే ఉంది
అమ్మగా ఆత్మీయతను పంచుతుంది
ఆలిగా అనురాగాన్ని అందిస్తుంది
తనవారనుకుంటూ ప్రతివాళ్ళకి సేవలు చేస్తుంది
అయినా ఈసడింపు మాటల కోతలకు
రక్తధారల కన్నీటిని రెప్పల వెనుక దాచేస్తుంది ..
ఆమె ..సగటు భారత స్త్రీ ..!!

"అక్షతలు "

పాలు గారు చెక్కిళ్ళు
పెదవంచున ముచ్చట్లు
మొలక నవ్వుల అచ్చట్లు
బొజ్జ నిండిన అగచాట్లు

నెమలీకల వింజామరలు
జోల పాటల ఆలాపనలు
మూసిన రెప్పల విరితామరలు
యశోద వొడి చేరిన ఆమనులు .
కన్నయ్యకొసగిన ఆశీస్సుల అక్షతలు ..!!