మామ !!

ఏమరతో ఎటికెళితే మామ ....
ఎదురొచ్చి బుగ్గ గిల్లి
 చిటికేసెనే మామ....

ఎరుపెక్కిన బుగ్గతో
మూతి బిగువు జతచేస్తే..
పకా పకా నవ్విండు మామ

ఆ నవ్వుల పువ్వులన్ని
ఏరుకొని మాల కడుతుంటే..
మాయమై..పొయిండు మామ

రెప్పలార్పు కళ్ళేమో
కొలనులే అయ్యాయి...
దిక్కులన్ని దిగులుగా
ఎటో ఎటో...సూ స్తున్నాయి...మామ 

అలల మీద చేపలన్నీ
అటు ఇటు పరిగెడుతూ...
కొంటె నవ్వుల
గాలమే ఏస్తుంటే.మామ...
ఎకసెక్కాలకు
కాలమిది కాదని...
కాళ్ళతో తపా తపా కొట్టాను..
నీళ్ళన్నీ ఎగిరి పడి
ఒళ్లంతా తడిపేసే.మామ ...
ఒరుసుకొని గుడ్డలన్నీ
అందాలన్నీ ...ఆరబోసేనే..మామ....

బంతిపూవు తీసుకొని..మామ ...
బేగి బేగి నొచ్చేసిమామ.....
జడన తురిమి మామ...
ముద్దిచ్చి ముచ్చట చేసే...మామా...!

ఓడిన చేరి ఊసులాడు కుంటూ మామ..

కాలమే  మరచినాము మామ..

ఓ చందమామ...ఓ ఓ చందమామ..

ఈ క్షణం ఇలా...

ఒక్క క్షణం...ఒకే ఒక్క క్షణం
అమ్మ చెప్పిన మాట విని ఉంటె...
ఈ క్షణంలో ఇలా ఉండకపోదును కదా!!

అశల సౌధాలను అవలీలగా నిర్మించుకుంటూ
సాగుతున్న నేను...నీ చూపుల
సంకెళ్ళ లో బందినే,,, అయ్యాను
నీ మాటల మర్మంలోని మధువును త్రాగి
మైకంలో నన్ను నేను మరిచాను...
మత్తు వదిలించుకొని చూసుకుంటే.....
అన్నీ కోల్పోయి మిగిలున్నాను..చరించే శవాన్నై....

ఈ చీకటి నన్ను కాల్చేసినా
బాగుండును...
ఈ నిశబ్ధం నన్ను మింగేసినా
బాగుండును...
ఈ ఒంటరితనం నన్ను కబళించినా
బాగుండును...

"ఉరకలేసే యవ్వనం
విష నాగై కాటేస్తుంది...జాగ్రత్త తల్లీ ..!!"
అని అమ్మ చెప్పిన మాట
ఒక్క క్షణం..ఒకే ఒక్క క్షణం
అలోచించి ఉంటె....
ఈ క్షణం ఇలా....!!

పంట....

ప్రేమ అనే పంట పండించాలంటే....
సారవంతమయిన నేల కావాలి
నేల పొరల్లో ఎక్కడో 
నాటుకున్న " ప్రేమ " విత్తనం
బయాల బురదలని తప్పించుకుని
మొలకెత్తాలి....
మొలకెత్తగానే సరిపోతుందా...మరి.....
చిగురుల మాటలతో.....
చిలిపి పూవుల చూపులతో...
ఎదుటివారికి తన " ప్రేమ " ని
వ్యక్త పరచచాలి....
అప్పుడే పరపరాగ సంపర్గం కలిగి
" ప్రేమ" అనే పంట పండుతుంది...

వ్యక్త పరచని " ప్రేమ "
గుండెలో సమాధి అయి
దానిపై ముళ్ళ కంచెలు మొలిచి
పదే...పదే....

గుచ్చుకుంటూ ఉంటాయి.... జీవితాంతం....

లక్ష్మి నరసింహ...!!

ఓం నమో నారాయణాయ...!!ప్రహల్లాదుని నామ జపంతో...
ప్రీతి నొందిన మహానుభావా...నరనారాయణ రూపివై
దుష్ట శిక్షణ గావించుటకు...వెంచేసినావయ్యా...నమో..నరసింహ...!!

ఏడి దేవుడన్న హిరణ్యాక్షునకు స్తంభమును పెగుల్చుకొని...
అతని చెరపట్టినావే...బ్రహ్మ వరమును వ్యర్ధము చేయక...
గడప పై కూర్చుండి చీల్చి చెండాడినావే...పసివాని గాచి....!!

యాదగిరిన నరసింహుడవై ...సింహచాలమున అప్పన్నవై..
మంగళ గిరిన పానకాల స్వామి వై....భక్తుల బ్రోచేవు....
అడుగడుగునా..దండాలు పెట్టించుకుంటూ...ఆపదల తిర్చేవు...
చెంచులక్ష్మి చెంత సేద తీరిన ....లక్ష్మి నరసింహా...నమో..నమో..నమః!!

అనాధవు కావని....

నరకంలో సైతం...
చేసిన తప్పుకే ...
శిక్షఉంటుందట...
మరి నేనేం తప్పు చేసానో...!

అమ్మ కుప్పతోట్టిలో
పడేసింది....!!
" నాన్న " అంటే..
ఏమిటో..కుడా తెలియదు...

ఎక్కడో..ఎవరో..పరేసినది
తింటూ...
గాలికి తిరిగేనాకు
ఈ గాలి బుడగలే..
తోడయ్యాయి...

అమాయకంగా ఆడుకుంటూ
అల్లరిచేసే పిల్లలకు
ఎగసిపడుతూ ...
సమాదానమిచ్చే అలలు
నాకు మాత్రం
జీవిత పాఠాన్ని నేర్పుతున్నాయి..

నిరంతరం శ్రమించటమే లక్ష్యంగా
సాగిపొమ్మని...
ప్రకృతమ్మ ఒడి ఉండగా
నీవు అనాధవు కావని...!!!

బుద్దుడై.....

ఆశ నిరాశలు...సుఖ దుఃఖాల జీవిత ఫలమేమి..అని హరహారము...
ఆలోచనల మధింపు లో...అన్యమనస్కుడై సంచరించే సిద్దార్దునకు....
ఎదురొచ్చిన శవ ఊరేగింపు సమాదానం కాగా....మనసు చలించి..
రాజ్యదికారాలను....అనుభందాలను ..వదులుకొని....సన్యసించే....
భోధి వృక్షము నీడ...నిచ్చి ...జ్ఞాన సంపాదనకు మార్గము బోదించే..

దశావతారాలలో తొమ్మిదవ అవతారమై...భాసిల్లినాడు
అహింస..సత్యము....ధర్మము ....వట్టి మాటలు కావని..
మాననీయ విలువలను కాపాడుకొనుటకు రహదారులని..
ప్రతి మనిషి....వాటికి కట్టుబడి ...మెలగాలని...అడుగడునునా ..
ఆత్మ దర్శనం చేయిస్తూ....బుద్దుడై...విశ్వ శాంతికి కారకుడైయ్యాడు!!

4 Comments

హరి విల్లె...

ఏడు రంగులు ఏక చాపమై...
నింగిలోన దరిశనమిస్తుంది...
నేలతల్లిని పాదాలను ప్రేమమీరా ముద్దాడుతున్నట్టు..

రంగులు రకరకాలైనా...ఒక్కటిగా కలిసి ఉంటే
కప్పేసిన దట్టమయిన మబ్బుల నుండి
చొచ్చుకొని వచ్చిన సూర్యకిరణాలలోనూ..
చిరు చిరు చినుకుల చిలిపి అల్లరిలోనూ...
ఒదిగిపోయి తానే చెప్పకనే చెపుతుంది..
'కుల, మత, జాతి, పేద, ధనిక, భాష, దేశాల
భేదాలు మరచి ..స్నేహభావంతో మెలుగుతూ...
సమసమాజ స్థాపనలో జీవితాలని వెలిగించే..
ఇంధ్రధనువై నీవే కనువిందు చేయగలవని'...

చిట్టి పొట్టి చిన్నారుల అమాయకపు
కనుల విస్మయమై ఓలలాడుతూ..
కన్నె మనసుల కలల సౌధాన్ని
ఆకాశమార్గాన విహరింపజేస్తూ..
దుక్కి దున్ని పంటలు పండించు రైతన్న
తొలకరికై ఎడారికన్నుల ఎదురుచూపులకు
ఆశల పూలు పూయిస్తూ...
నిలిచి ఉంటుంది...సంబరాల సంతోషాల హరివిల్లై!