తిమ్మన భావాలు

9, ఫిబ్రవరి 2016, మంగళవారం

ఇక...

ముచ్చట పడి మూడు ముళ్ళు వేసి
మూడు నిద్రలు కాలేదు...
మూల కూర్చుని ఏడ్చేస్థితికి చేర్చావు...

వరకట్నం వద్దంటూనే...
ఐదంకెల నెలజీతం ఏమ్జేస్తున్నావ్..అంటావ్...
జవాబు వినని కసాయితనం నీది...
రక్తాశ్రువుల శరీరమే..నాదైంది...
ఎర్ర బడిన నా కనుల
పెల్లుబికిన ప్రళయాగ్నిలో పడి
మాడి మసవుతావు ఇక ..!!

నా మనోజ్ఞవి...

నండూరి వారి ఎంకివనుకున్నా...
బావాల తోటలో బద్రంగా ఉన్న నిన్ను..
రవివర్మ కుంచెజార్చిన రమణీయమనుకున్నా..
మరల్చనీయని చూపుల సొగసుచూసి..

కాదు..కాదని..తెలుసుకున్నా...నా...
హృదయాన్నిఊహల ఊయలలో ఓలలాడించిన మనోహరివి...
పిడికెడు గడ్డిమోపును మోయలేని పడుచందానివి...
భరతీయతను మూటగట్టుకొన్నఅమృత మూర్తివి..నా మనోజ్ఞవని....!!

8, ఫిబ్రవరి 2016, సోమవారం

ఒంటరినైనా.....

ఇంతై...అంతై..ఎంతో ఎదిగిన
వామన మూర్తే...నా ఆదర్శం...
మూడడుగుల నేలనడిగి...
ముల్లోకాలు ముట్టడించాడు...

భారత మాత బిడ్డని...
భయం తెలియని వీరుణ్ణి..
సూర్యుడి నుంచి తేజస్సును
వరంగా పొందాను...
సహనమైనా...సమరమైనా....
స్థైర్యం కోల్పోని యొధుణ్ణి..

చనుబాలతో పాటు
ఉగ్గు రంగరించి...ఉంగాలే కాదు...
ఉక్కు పిడికిళ్ల నిశ్చలత్వాన్ని
నేర్పిన అమ్మ ఆలింగనాలు
శిధిలాల నడుమ ఒంటరినైనా ....
ఆత్మబలాన్నిచ్చే...
ఆయువు గుళికలు..!!

6, ఫిబ్రవరి 2016, శనివారం

ఓహో పావురమా !!

శకుంతలనై..
మేఘ సందేశం పంపాను....
కంప్యుటర్ లో దూరి...
మెయిల్ రాయబారము చేసాను...
అలకల రధమెక్కిన చెలుని మనసులో...
ఉలుకు..పలుకూ..లేదు...

వెన్నెలను మూటగట్టుకొని...
కన్నుల శాంతి నింపుకొని....
ప్రేమ సందేశం మోసుకెళ్ళావు ....
ఓహో...పావురమా....!!
స్పందించిన వాని
ప్రణయ బావాలను తెలుపుతూ
నీవిచ్చిన బహుమతి...
నా ఎదలో...
శతకోటి ప్రణవ రాగాల వీణలే మ్రోగించెనే.....
ఆనందాల పూదోటలు పూయించెనే..
నా ముద్దు పావురమా...!!!!

5, ఫిబ్రవరి 2016, శుక్రవారం

అమ్మే గా.....

మండే సూర్యునీ...
వెన్నెల నిచ్చే జాబిలినీ
ఒకేరీతిగా ప్రేమిస్తూ..
.దారి చూపే..అమ్మేగా ఆకాశం..

జన్మనిచ్చి అమ్మా!!
నీవెళ్ళిపోయావు
ఏ గనన సీమలలోకో...
నాన్నని వెతుక్కుంటూ..
అనాధగా మిగిలున్నా..
అక్కున చేర్చుకొనేవారు లేక..

ఆర్తిగా అంబరాన్ని చూస్తున్నా...
అమ్మా! ఏదేవుడో కరుణించి...
రెక్కలదానం ఇస్తే ఎంతబాగుండు..
వినువీదులలో..ప్రతీ అంగుళమూ
నికై వెతుక్కుంటూ తిరిగుదును కదా..!!

వేదనతో విలపించే నన్ను...
వర్షపు చినుకులతో
ఓరారుస్తూ...ఊరడిస్తావే...
నిను చేరాలను కోరిక తీరనిదైనా...
నీవే ఆకాశమై..నాకు ఆలంబననిస్తున్నావే..
అమ్మా!..మరి నే అనాధని ఎలా అవుతాను...!!

ఆనందాణువునై ....

శ్వాస తరంగాలతో జీవం నింపుకుంటూ....
రక్తమాంసాల ఆకారన్నిచ్చుకుంటూ....
ఎదిగానమ్మా...ఉమ్మనీటిలో ఈదులాడుతూ...
మరణాన్ని సైతం లెక్కచేయక
జన్మ నిచ్చావమ్మా...!!

ఆడపిల్లనని అందరిలా అలుసు చేయక
అక్కున చేర్చుకుని పెంచావే...

నీ ఆశయాలకాయువుపట్టును నేనై...
విషపు చూపుల తూటాలకు ఎదురు నిలిచి
"ఆత్మాభిమానం " మా అమ్మగారిల్లని నిరూపిస్తానమ్మా !!
నీ కంటి చివర నిలిచినా నీటి చుక్కలో...
ఆనందాణువునై ....

స్నేహం...

నాక్కొంచం పెత్తవూ...నాబర్త్ డేకి నీకు చాక్లేట్ ఇత్తా..."
" ఇత్తవా...ఇద్గొ..తీక్కో...నాబర్త్ డేకి నీకూ ఇత్తా కేకు..."
ఇచ్చి పుచ్చుకొవటంలోని సౌశీల్యం....
అరమరికలు ఎరుగని స్నేహితం..ఎల్లలు లేని పసితనం...

వెలుగు రాగానే..చుక్కలు మాయమయినట్టు...
వయసు పెరగగానే...ఈర్ష్యా అసూయలు దరిచేరి
స్వార్ధ రక్కసి ని ఆహ్యానిస్తాయి...
మనిషిలోని " మని " మత్రమే మిగిలి మానవత్వం సమాదవుతుందెందుకొ?